Zwarte Cross 2016 mijn moment of fame

Niet iedereen kan het zeggen dat ze opgetreden hebben op de Zwarte Cross. Ik wel! Dit grote festival in de Achterhoek van Nederland staat vooral bekend om zijn boerse gedrag van de bezoekers, de cross zelf en natuurlijk ook de muziek.

En omdat we met De Deurdweilers derde waren geworden op de Bemmelse Dweildag, weet je nog van een paar maanden geleden, mochten we namens Tante Riekie komen spelen op de Zwarte Cross.

Voor het eerst op de Zwarte Cross

De Zwarte Cross bezoeken betekende voor mij op vrijdag 22 juli 2016 een ervaring rijker. Niet eentje waarvoor ik m’n bucket list kon afstrepen. Het optreden met De Deurdweilers stond rond half 2 gepland op de crossbaan. De insteek was dat we dweilend over de baan zouden gaan om zo een soort van dweilpauze op te leuken. Zie het als Thialf. Door een ziekenhuisverplichting vanwege de zwangerschap kon ik zelf pas rond een uur of 12 vertrekken richting Lichtenvoorde.

De heenreis naar de Zwarte Cross

Na een aantal files gehad te hebben, waarvan eentje gelijk bij de allereerste oprit, kwam ik nogal geirriteerd aan op het terrein van de Zwarte Cross. De reis zelf ging helemaal goed en ik was redelijk op tijd in Lichtenvoorde. Daar aangekomen ging het helaas niet helemaal volgens het plan. Volgens de groep moest ik me melden bij Roemat maar volgens de mensen daar weer bij backstage oost. Kortom het doel was eerst een bandje te verzamelen, daarna de auto nog op een goede plek parkeren en zo snel mogelijk naar de crossbaan rennen.

Uiteindelijk is na een half uur tot een uur alles gelukt en stond ik bij de rest van de groep. Wat is dat terrein van de Zwarte Cross groot… niet normaal.

Optreden op de Arc de Triomph

De Deurdweilers op de Arc de Triomph tijdens de Zwarte CrossNadat ik snel een Radler naar binnen had gekloekt besloten we om muziek te maken. Het liep allemaal wat uit dus gingen we op het terrein zelf de bezoekers vermaken van wat muziek uit ons veelzijdige repertoire. Uiteindelijk moesten we ons melden op de crossbaan voor de dweilpauze. We waren wat aan de late kant aangekomen en dat leverde ons wel weer wat leuks op. De presentatoren op de Arc de Triomph nodigde ons uit om daar te komen spelen. Zo hoefde we niet de baan op, waren we ook zichtbaar en sta je ook nog eens op een heel bijzonder podium op de Zwarte Cross muziek te maken. Dat kan niet iedereen zeggen.

De Zwarte Cross zelf

Na het optreden was er ook nog tijd om het festival zelf te bekijken. De meeste bandleden bleven bivakkeren op de crewcamping. Zelf ging ik gewoon diezelfde dag naar huis. De instrumenten werden teruggebracht naar de camping en het feesten kon beginnen. Als groep hebben we gezellig naar diverse muziekstijlen geluisterd zoals reggae in de reggaewijde. Maar het allermooiste was de mainstage. Een super groot podium aan het grootste grasveld waar Typhoon ging optreden. Na een lekkere warme maaltijd van de schnitzelbar was het tijd om naar deze zanger en muziekgroep uit Zwolle te luisteren.

Omdat beelden meer zeggen dan 1000 woorden hieronder enkele filmpjes die ik gemaakt heb van het optreden: Typhoon Bumaye & Typhoon ’t is te koud om te zwemmen.

Nadat Typhoon zijn optreden had beëindigd was het voor mij een mooie tijd om weer terug naar huis toe gaan. Ik had de pijp aardig leeg en wist dat me nog een ruime 70 minuten autorit te wachten stond. Vooraf was ik nogal negatief over ons optreden op de Zwarte Cross. Het leek mij gewoon niet leuk. Maar… Ik heb me echt wel goed vermaakt. Het is een breed festival met van alles en nog wat. Dus eigenlijk voor ieder wat wils.

Voor beelden bekijk mijn vlog over de Zwarte Cross:

mark

Eigenwijs, sportief, online innovater, Apple lover, getrouwd & vader, muzikaal en eigenwijs (zo eigenwijs dat ik het twee keer aangeef :P)